Wyjście z piwnicy

W Old-school Essentials przedstawione są dwa warianty zasad obciążenia (warto zauważyć, że zasady obciążenia są w całości opcjonalne w tej grze). Dla swojego stołu wybrałem wariant pierwszy, ponieważ jest prostszy. Wariant drugi wymaga liczenia obciążenia każdego przedmiotu, co wydało mi się nadmierną komplikacją. Zanim przejdę dalej, chciałbym zatrzymać się nad jednostką obciążenia - monetą. 10 (słownie: dziesięć) monet to pół kilograma. Postać może nosić 1600 monet obciążenia, czyli 80 kg. Dużo? Mało? Dlaczego wszyscy tak samo? Moneta, która waży 50 gramów, to całkiem spora moneta (sic!). Przy naszym stole stosuję wyjaśnienie, że moneta to jednostka obciążenia, a nie wagi, tj. trudności jaką postaci sprawi noszenie danego ciężaru. A więc postać, która niesie 1600 monet obciążona jest przez ich ciężar, nieporęczny kształt, dźwięk wydawany przez nie itp. W ten sposób łatwiej (mi) przełknąć dziwaczny przelicznik. Gdy widzę wśród graczy dalszy brak zrozumienia, przyznaję, że złoto to XP,...

Odpalcie sobie w tle to . Wprowadzi was w klimat, choć nie wiem, czy nie będzie rozpraszać podczas czytania. Klip wpasowuje się w temat, jednak sądzę, że może stanowić ciężkie przejście dla wielu z was. Wyobraźcie sobie tę życiową huśtawkę - z bloków na salony. W krótkim czasie wyjście z biedy i zdobycie bogactw tak wielkich, że jedyne, co można z nimi robić, to trwonić je na partnerów, ekstrawagancką odzież czy jedzenie. Pozwalać sobie na wszystko to, co było poza zasięgiem, tylko dlatego, że teraz jest w zasięgu.  Dodajmy do tego powiew historii - przygody Becky z Targowiska próżności  (o! na szerokie wody wypływamy) albo Conana, albo nawet tych trzech muszkieterów - życie z dnia na dzień, carpe diem bez martwienia się o jutro zaczyna nabierać uroku. Dystans, który daje nam czas, sprawia, że ta fantazja staje się bardziej romantyczna.  Szczylerskie to marzenie z pierwszych lat studiów imprezować cały weekend w gronie przyjaciół, nie przejmować się o sen i piramidę zdrow...

Garść dodatkowych zasad naszego stołu. Pierwsza jest odpowiedzią na pewną niechęć do buchalterii, z resztą całkiem zrozumiałą. Druga jest odpowiedzią na pierwszą. Trzecia z kolei, to żadna zasada domowa, po prostu chcę coś zaznaczyć. Utrzymanie Utrzymanie 5 sz/LVL/tydzień płatne z góry w każdy poniedziałek W cenie jest nocleg jedzenie racje na 7 dni ubiór podstawowe lokalne opłaty zwykłe racje żywności pochodnie drobne pierdoły podatki Tygodnie pełne przygód wychodzą taniej, jednak te, w których postaci leżą brzuchem do góry już nie. Oszczędza nam to zastanawiania się nad cenami noclegów i jedzenia. Chyba wolę skupić się na większych decyzjach zwłaszcza, że tego hajsu postaci bardzo szybko zaczynają mieć sporo (dość, by cena pochodni była do pominięcia). Ryc. Tyyyyle dobroci za 5 szekli na tydzień Bankructwo A co, jeśli jednak licznik wskazuje zero? Postać może albo nauczyć się żyć bez grosza dochodu , albo skorzystać z poniższych procedur: Postaci nie stać nawet na utrzymanie i towarz...

OSR, oprócz długiej historii eksploracji najczarniejszych zakamarków ludzkiej (i nie) psychiki, potrafi też pokazać jaśniejsze oblicze. Na przykład  tu  lub  tam .  Ryc. Nie wiem, co to za zwierzę. Zainspirowany najnowszym postem Patricka Stuarta postanowiłem rozwinąć wątek popleczników i dodać do gry procedury dla zwierzęcych towarzyszy. Jest to dla mnie okazja, by mocniej uwypuklić zasady popleczników w naszej kampanii OSE . W zbyt małym stopniu z nich korzystamy (czytaj: w ogóle). Do wprowadzenia zwierzęcych towarzyszy wykorzystanie procedur związanych z poplecznikami (retainer) wydaje się najprostszą drogą. Niezależnie od charyzmy  postaci, każdy może posiadać przynajmniej jednego poplecznika . To dobrze, w ten sposób każdy z graczy ma szansę na swojego słodziaka. Oryginalne procedury, z których korzysta gra można znaleźć tutaj .  Kompan  (w ten sposób nazwijmy zwierzęcego poplecznika) to nie jest zwierzę juczne, względnie stado psów pożyczonych na...

Zebrałem wszystkie teksty o gnomach w jednym miejscu. Jeśli w przyszłości wrócę do tego tematu, postaram się zaktualizować ten post. Wstęp do gnomów , Gnomy , opis zasadniczy, Svirfnebliny , Lokacja związana z gnomem.

Jeden | Dwa Jeden Księżyc, pomieszana kraina jasnego i ciemnego, RaczejKrólowa pokłócona z ByćMożeWładcą, sen i bezsens, wiersze zamiast prozy (zła liryka w miejsce złej prozy!), duchy zwierząt i roślin, które nigdy nie znalazły miejsca w Edenie . Ryc. Lasy albo morza Księżyca Wieczna wojna, ciągła uczta, czas dopiero powstanie, pokój dopiero nadejdzie, a wraz z nim tułaczka! Wtedy pozna Szczęśliwy Lud, co to znaczy smutek, przekleństwo. Obyś żył w spokojnych czasach, tak mówili tam na Księżycu, zanim poznali, co to jest czas. Ryc. Księżycowe chmury Gdy nadszedł, był niczym huragan, wstrząsną całą Krainą Elfów (wywiał córkę ByćMoże i Raczej bardzo daleko, Alweryk nie odnajdzie już swojej ukochanej, ByćMoże nie rzuci swoich zaklęć, to nie ta baśń), rozbił ją na dwoje i na zawsze splótł ze sobą Królową i Władcę, i ich zwaśnionych poddanych. I tak jak Jasny Księżyc ustępuje miejsca Księżycowi Ciemnemu, tak Królowa ustępuje miejsca Władcy, a mężczyzna kobiecie w ka...

Podejście pierwsze: rustykalne&przaśne Gdy Pan Bóg stwarzał świat, potrzebował pomocników. Usypianie smoków i gigantów, by tworzyły łańcuchy górskie, kierowanie ziemnych czerwi, by przebijając się przez skorupę tworzyły Żyły Ziemi, upychanie żywiołaków skał i ognia w ciasnym jądrze naszego świata, czy też przykuwanie nimf i rusałek do źródeł rzek i strumieni to ciężka praca. A przecież wszystkie rośliny i zwierzęta: wodne i powietrzne, bydło wszelakie też musiały dopiero powstać, by być podwładne człowiekowi. Ogrom prac wymagał wielkiego mnóstwa pomocników, zarówno tych duchowych, jak i cielesnych. Wezwał więc Pan aniołów i wybrał spośród nich najtwardszych, oblekł ich w ciało z kamienia i posłał w świat, by budowały jego fundamenty i jądro, i góry, i Żyły Ziemi. Gdy wszystko było skończone, a Człowiek już się przebudził, rzekł Pan do aniołów w kamiennych ciałach: "Dzielnie pracowałyście, to i nagroda was nie ominie, zejdźcie w podziemia tego świata i weźcie je sobie w po...

Na dole jest wersja dla leniwych.  Pewnie słyszeliście tę ciekawostkę, że dzieci do trzeciego roku życia nie rozumieją zaimka "ja" i mówią o sobie w trzeciej osobie. "Chce siusiu." "Zrobi pupu." etc. Podobnie rzecz ma się z niziołkami, które żyją w kibucach (czyli zdecydowanej większości niziołków; dalej w tekście autor będzie się odnosił do tych niziołków jako do kibucników, w przeciwieństwie do pozostałych, które będą nazywane niziołkami po prostu). Zazwyczaj używają one innej formy ("chciało siusiu", "zrobiło pupu"), poza tym unikają one wszelkich zaimków, a więc: osobowych (np.  ja, ty, on, ona, ono, my, wy, oni, one ), zwrotnych (np.  się, siebie, sobie ) i wreszcie dzierżawczych: (np.  mój, twój, jego, jej, nasz, wasz, ich ). Zwyczaj ten być może wynika z tego, że kibucniki wykazują się zupełnym brakiem zrozumienia, a może nawet możliwości  zrozumienia, pojęć osoby i własności. Jeśli dla ludzkiego dziecka oczywistością ...